Deze periode is al niet gemakkelijk om te doorstaan, en als hulpverlener binnen geraken in een gezin lijkt me niet evident. Ook is het moeilijk om technieken toe te passen om met het gezin aan de slag te gaan. Ik ben eens in mijn theoretische cursussen gaan kijken en eventuele technieken gaan bekijken die misschien relevant kunnen zijn.
1. Schaalvragen gebruiken van elk gezinslid. Hoe heb jij vandaag ervaren? Hoe kwam het dat jij vond dat het goed liep? Hoe kwam het dat jij vond dat de dag minder liep? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat het slechte cijfer een beetje naar boven gaat?
Zo komt elk gezinslid aan bod en sluit je niemand uit in het gezin, ik kan geloven dat het moeilijk is om via videochat een gezin te bereiken. Hier kun je moeilijker werken met de eerlijke verdeling van wie iets wil zeggen omdat er geen fysieke aanwezigheid is en moeilijker is om in de rede te vallen. Die opdracht kan eventueel al voor het gezinsgesprek worden
Meestal is er een vrij correct antwoord op deze vraag en kinderen kunnen dit ook vrij goed inschatten. Bij de hele kleine is het dan al wat moeilijker met getallen, en dan zijn emotietekeningen misschien ook een oplossing.
2. Copingvragen: Al deze mensen worden overspoeld door de veelheid aan zorgen en weten soms niet goed hoe aan te pakken. Het kan bemoedigend werken door de vragen te stellen zoals, Hoe hou je het vol? Wat doet jou doorgaan? Wat helpt jou om door deze moeilijke tijden heen te komen? Hierover denken ze eens na wat wel lukt en hoe het komt dat ze nog steeds dat beetje energie hebben.
3. Misschien is het een periode voor wat meer observatie-opdrachten. Hierbij zijn ze intensief bezig met hun handelingen en kunnen de gezinnen een beter zicht krijgen op hun moeilijkheden. Wat gaf de aanleiding? Zijn er symptoomvrije dagen of uren? Wat gebeurt er dan? Met wie? Wanneer kwam het symptoom voor? Op die manier kan er toch wat gevoel van controle zijn en kunnen ze de moeilijkheden later voor bespreking maken.
4. Kleine doelen opstellen, bijvoorbeeld samen spelletjes spelen, een wandeling maken als gezin, gezamenlijk project opstarten.
5. Erop wijzen dat structuur heel belangrijk is, voor het hele gezin!
Hoe hulpverlening bieden in Coronatijden
Deze periode is al niet gemakkelijk om te doorstaan, en als hulpverlener binnen geraken in een gezin lijkt me niet evident. Ook is het moeilijk om technieken toe te passen om met het gezin aan de slag te gaan. Ik ben eens in mijn theoretische cursussen gaan kijken en eventuele technieken gaan bekijken die misschien relevant kunnen zijn.
1. Schaalvragen gebruiken van elk gezinslid. Hoe heb jij vandaag ervaren? Hoe kwam het dat jij vond dat het goed liep? Hoe kwam het dat jij vond dat de dag minder liep? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat het slechte cijfer een beetje naar boven gaat?
Zo komt elk gezinslid aan bod en sluit je niemand uit in het gezin, ik kan geloven dat het moeilijk is om via videochat een gezin te bereiken. Hier kun je moeilijker werken met de eerlijke verdeling van wie iets wil zeggen omdat er geen fysieke aanwezigheid is en moeilijker is om in de rede te vallen. Die opdracht kan eventueel al voor het gezinsgesprek worden
Meestal is er een vrij correct antwoord op deze vraag en kinderen kunnen dit ook vrij goed inschatten. Bij de hele kleine is het dan al wat moeilijker met getallen, en dan zijn emotietekeningen misschien ook een oplossing.
2. Copingvragen: Al deze mensen worden overspoeld door de veelheid aan zorgen en weten soms niet goed hoe aan te pakken. Het kan bemoedigend werken door de vragen te stellen zoals, Hoe hou je het vol? Wat doet jou doorgaan? Wat helpt jou om door deze moeilijke tijden heen te komen? Hierover denken ze eens na wat wel lukt en hoe het komt dat ze nog steeds dat beetje energie hebben.
3. Misschien is het een periode voor wat meer observatie-opdrachten. Hierbij zijn ze intensief bezig met hun handelingen en kunnen de gezinnen een beter zicht krijgen op hun moeilijkheden. Wat gaf de aanleiding? Zijn er symptoomvrije dagen of uren? Wat gebeurt er dan? Met wie? Wanneer kwam het symptoom voor? Op die manier kan er toch wat gevoel van controle zijn en kunnen ze de moeilijkheden later voor bespreking maken.
4. Kleine doelen opstellen, bijvoorbeeld samen spelletjes spelen, een wandeling maken als gezin, gezamenlijk project opstarten.
5. Erop wijzen dat structuur heel belangrijk is, voor het hele gezin!
Dit is natuurlijk puur theoretisch maar lijkt me wel werkbaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten